Mi planta de naranja-lima

ISBN: 9500285339
ISBN 13: 9789500285339
By: José Mauro de Vasconcelos

Check Price Now

Genres

Childhood Children Classics Drama Favorites Favourites Fiction Novel Romance To Read

About this book

Una de las más importantes novelas de la nueva literatura brasileña. Muy elogiada por la crítica y calurosamente recibida por el público, Mi planta de naranja-lima, en páginas de gran colorido narrativo y extraordinaria fuerza, relata la historia de un niño que un día, de pronto, descubre el dolor y se hace adulto precozmente.Las ensoñaciones, la picardía, el sufrimiento, y la ternura del protagonista, atraerán al lector desde sus primeras páginas.

Reader's Thoughts

Alberto Jacobo Baruqui

¡Ahh la vida tras los ojos de un niño... Siempre tiene tanto que enseñarnos! No cabe duda que es una novela muy importante en la literatura Brasileña donde Jose Mauro de Vasconcelos deja de entrenar boxeadores para disponerse claramente a darnos una lección y "entrenar" nuestros corazones en las bellas artes de la Ternura; Logrando describir con gran dulzura, el bello y muchas veces mal entendido corazón del pobre Zezé y los golpes que la vida le tiene reservados para hacerle crecer, aún con su picardía y peculiar visón, anticipadamente.Nos narra con descripciones claras de colores, olores y sinsabores, historias, travesuras, fantasías y sentimientos, un relato con una fuerza que quedará grabada en el lector que acompañe paso a paso al pequeño protagonista de 5 años, quien se hablará de inmediato con nuestro espíritu, con una naturalidad que solo los pequeños de esa edad pueden lograr, para explicar su mundo y sus sueños con sus propias palabras.Su planta de Naranja-Lima, sus padres, sus hermanos; Gloria, sus vecinos y sus pocos pero grandes amigos ("Portuga" como el más), lo acompañan en este anticipado tiempo para dejar su ninez y darle entrada a la llegada del dolor.Una joya que probablemente pueda arrancarte algunas lágrimas por temas como la inocencia, la injusticia y la belleza.AJ

Gabriel Granados

Mi planta de naranja-lima / Jose Mauro de Vasconcelos.... es como un amor, un amor de esos que no le puedes contar a nadie, no porque sea prohibido sino porque es un amor callado en silencio, de esos que aunque sientas celos o rabia no le puedes decir nada, es muy mio, muy intimo, que si lloras o ries sigue siendo tuyo y de nadie mas y que nadie entenderia que ese amor te haga llorar y te haga reir. Pues así es mi relacion con el libro, me ha hecho llorar 5 veces en momentos diferentes y no puedo seguir leyendo, me enojo y no lo puedo continuar hasta que se pasa y vuelvo a ser frio, pero lo abro y me vuelvo vulnerable y cuando menos me lo espero, la historia me trae con sonrisa en la cara y no paro de leer y como todo en la vida, nada es para siempre y de nuevo en pocas lineas mas me vuelve a llevar al otro lado. pfff estoy aunas paginas de acabar y no quiero que acabe....

سحر

روزی که این کتاب را خواندم حالم به اندازۀ کافی بود و نمی دانم چه فکر بی خودی بود که کردم، این فکر که یک کتاب خوب لزوما حالم را خوب می کند. کتاب را تمام کردم و ساعت دوازده و نیم شب بود و من زار زار گریه می کردم و دلم می خواست دنیا تمام شود.

Parisa

با زه زه رفتم تو دنیای بچگی،خندیدم،غمگین شدم،بغض کردم،یجاهایی دوست داشتم زه زه جلوم بود محکم بغلش میکردم،دیدم که مهم نیست چند سالت باشه تا بتونی واقعا بزرگ باشی،عالی ،عالی

Zei

Une délicieuse relecture qui m'a permis de me replonger dans un roman qui a peuplé mon adolescence de rêves éveillés garnis de quelques larmes et quelques déceptions.Je le ferais certainement lire à mes enfants un de ces jours ^^

Oracha

This's such a nice book to read. I remember i've read it 3 times, i read it 10yrs ago. I cried everytime when i read it, never read anybook and made me cried alot before. Have recommended to friends and they felt the same way. Made you think of ur kid's life. Some might had their experiences same like this boy.It's one of my favorite book. You should read it.

Natasha GJ Nanny Nakia

Me acerqué a esta obra luego de que me comentarán que era sumamente emotiva e inigualable... Nunca me hubiera imaginado, que terminaría llorando... Varias veces y en varias partes. La historia es sencilla, un niño pobre pícaro, de una familia numerosa, en donde el padre está desempleado, donde la madre debe trabajar enferma sin descanso y donde sus hermanos deben rebuscarse en la vida para juntar dinero, ya sea trabajando en una fábrica, lustrando zapatos o vendiendo pertenencias; es muy inteligente y a pesar de su corta edad comprende la vida casi como un adulto. A lo largo de la novela, nos enteraremos de lo que le ocurre a ese pequeño. Vasconcelos logra crear una armonía en el argumento mientras lo llena con el aroma a Brasil.Pronto, empezaremos a encariñarnos con el protagonista, llamado Zezé, quien realizará muchas travesuras por la cuales nos reiremos. Pero esta no será una novela de pícaros. Nuestro pequeño hará de las suyas, pero también se remedirá el doble. Mientras nos cuenta de las penurias que vive, nos toparemos con la pobreza extrema, con la violencia familiar (contada por él como algo de lo más normal), con los valores de la comunidad, con el miedo, la maldad, la muerte, la ignorancia. la enfermedad, la bondad y el perdón.Como dos grandes abismos, tendremos a la figura de Dios, el niño Jesús y al Diablo. Con la misma línea, la planta de naranja-lima simbolizará la inocencia y la niñez pura de Zezé. Rica en anécdotas y figuras, su lectura resultará de lo más ávida. Algunas palabras no han podido ser traducidas y se encuentran en su portugués original, lo que le da un toque mágico y refuerza el escenario colorido del gigante latinoamericano.No quiero contarles demasiado acerca del argumento de la novela, pues ésta realmente debe disfrutarse en solitario y en la más profunda calma. ¡Son tantas cosas lo que la novela brinda y que deben ser bien asimiladas!El personaje de Zezé, que se va transformando a medida que leemos, será nuestro punto de sensibilidad. El pequeño de tan solo seis años sufrirá más de lo que cualquier persona puede sufrir. Y pensar que en las favelas hay tantos Zezé, que tal vez nunca lleguen a conocer la "ternura" y que quedarán por siempre en la oscuridad. Mi planta de naranja-lima tiene mucho de carácter de reclamo social, lo cual es inevitable al narrar algo como esto. Pero no lo lean de esa forma, esta es una historia para conmover y ser conmovido.Esta novela quedará para siempre como una de mis mejores lecturas, es especial y única. Terriblemente triste y real.--------------Publicado primero en mi blog NannyBooks----------------- http://nannybooks.blogspot.com.ar/201... ----

Sunsethours

I'll always remember this book as the only one that made me shed a tear. Lovely, touching story.

Rosana

This is the first “real” book I remember reading – I also remember crying while I read it. I actually gasped when I came across this title while browsing here on goodreads. Zeze, the five-year-old street wise shoe shiner and his imaginary friend – the orange tree – are as part of me as Harry Potter will one day be part of my children. Zeze though is not fighting with the forces of evil in an imaginary world. His struggles are those of poverty and loneliness, so real to this day yet to children in Brazil and everywhere. Oliver Twist is probably a better comparison than Harry Potter. This book is out of print in English, and it is such a pity, because it is timeless. And because my own children do not read Portuguese.

Daystyles

Es muy crudo. Lo lei a los 13 años, me lo recomendo mi tia y fue el primer LIBRO que lei que no era infantil. Llore mucho, me acuerdo. ME GUSTO MUCHO.

Babak Habibi

روال زندگیش و بازیگوشیاش و فکرایه عجیب غریبش دوست داشتنی بود آدم رو یاد دوران بچگی خودش میندازه ، اینکه چجوری از کارایه خودش عبرت میگیره، کاراش باعث میشه بقیه چه فکری راجبش کنن و ... تیکه‌های احساسی خیلی زیاد داشت که احساسات آدم دست خوش تغییر میکرددر کل خوب بود

Reihane

کتاب بسیار زیبایی بود و خوش حالم که اولین کتابم در لیست 2014 این کتابه. نثر کتاب حرف نداشت. فضاسازی نویسنده خیلی خیلی خوب بود. بعضی ها گفته بودن که با خوندن کتاب به گریه افتادن اما برای من این اتفاق نیفتاد! یعنی اینقده پوست کلفت شدم؟؟؟ یا ماجراهای اسارت یه کودک در دستان فقر و رفتار بد خانواده اش اینقده برام عادی بود؟؟؟ نمی دونم چی باعثش شد اما تنها چیزی که می تونم بگم اینه که غم بزرگ ززه رو درک کردم. با تمام وجودم احساسش رو در تک تک ورقات این کتاب حس کردم خودنش رو به هر کتابخوونی توصیه می کنم و بیشتر به پدر و مادرای جوون که بدونن غم های کودکان در خیلی وقتا اصلاً بی اهمیت نیست و حتی گاهی از غم های الکی بزرگسال ها صادقانه تر و به تبع سنگین تره.

Tandis Toofanian

درد به معنای کتک خوردن تا حد بیهوش شدن نبودبریدن پا بر اثر یک تکه شیشه و بخیه زدن در داروخانه نبوددرد یعنی چیزی که دل آدم را درهم می شکندو انسان حتی قدرت آن را ندارد که سرش را روی بالِش حرکت دهد

Sara Ksr

"در خانه ما فقر به اندازه ای بود که آدم خیلی زود یاد می گرفت چیزی را تلف نکند، هرچیزی پول می برد، گران بود"تک تک جمله های زه زه آدمو به فکر وا میداشتکتاب فوق العاده ای بودبدون شک دلم برای این بچه ی 5ساله تنگ میشه

Settare

نظرم به طور کلی راجع به کتاب : به نظرم ارزش بیش از یک بار خوندن رو حتـما داره .نثر ساده و روان و خیلی خوبی داشت، بعضی جاها توصیف های ادبی (؟) خیلی قشنگی داشت . نثرش با احساس بود، ینی میتونست به جز وقایع معمولی، احساسات و حالت های شخصیت هاشو به خواننده القا کنه . داستان جذابی هم داشت، یعنی از اون کتابایی که آدم وقتی میگیره دستش نمیتونه بذاره زمین . و این که نویسنده خیلی خوب (و نه خیلی مستقیم) مقصودش رو بیان کرده بود . خیلی خوب . دیگه این که پایان غیر قابل پیش‌بینی ای داشت . (و از این خوشم اومد - البته یکم ضد حال هم خوردم) شخصیت اضافه هم توی داستان نداشت . البته به نظرم لالا یه مقدار نقش چغندر ُ داشت بین خواهر برادر ها ، ولی کلا شخصیتا به اندازه بودن . واقعیت های اجتماعی رو خیــلی خوب بیان کرده بود ، ( مثلا این که بیایم از دید ِ یه "فقیر" به "فقر" نگاه کنیم ، یا از دید یه بچه‌ای که با خشونت باهاش رفتار میشه به "کودک آزاری" نگاه کنیم ، خیلی فرق داره با دید کلی خودمون از فقر و کودک آزاری و امثال این ها . ) دیگه این که از دوستی ِ راحت ِ یک آدم بزرگ با یک بچه 5 ساله خیلی خوشم اومد . فکر میکنم که این داستانش میتونست توی مکان ها و زمان های دیگه‌ای هم اتفاق بیفته . محدودیت سنی هم نداشت کتابش ؛ برای هرکسی میتونست جذاب باشه .نظرم راجع به شخصیت ها :زه زه ، شخصیت اصلی، خیلی خوب تونسته از زبون خودش، خودش رو برای خواننده توصیف کنه، احساسات و افکارش رو توضیح بده . ذهن خیلی جالبی داشت؛ به چیزایی دقت میکرد که شاید ما وقتی به سنش بودیم کم ترین اهمیت و توجهی هم بهشون نداشتیم، سرگرمی هاش و علایقش، همش، همشون خیلی دوست داشتنی و جالب بودن .خواهر و برادر هاش . لوئیس که واقعا نشانه یک بچه پاک و ساده 2 - 3 ساله بود . گلوریا برخلاف بقیه، میتونست ذهن برادر کوچیکش رو خیلی راحت درک کنه، برای همین هم بود که این قدر بهش کمک میکرد / باهاش مهربون بود به نظرم . توتوکا ، کلا شخصیت مهربون و خوبی داشت فقط اون کتک کاریش با توجه به شخصیتش برام خیلی عجیب بود . لالا که نقش چغندرو ایفا میکرد ؛ ژاندیرا هم زیاد نقش نداشت ولی از همون یه ذره ـش هم خوشم نیومد. (دختره‌ی کودک آزار!)پرتغالی . خیلی کم یابن آدم بزرگ هایی که این قدر قلب مهربانی داشته باشن و به خاطر تنبیه یه بچه پشیمون بشن، و در نهایت وابستگی شدیدی بین آدم بزرگ و بچه هه به وجود بیاد . همین طور آدم بزرگی که بتونه یه بچه 5 ساله رو درک کنه خیـلی کم پیدا میشه . برای همین از شخصیت ِ کم یابش خوشم اومد .یه اشکال هم توی ترجمه کتاب بود ، مثلا مینگینهو باید باشه مینگینیو ! (مثل رونالدینیو ، یکی بگه رونالدینهو مسخرس خب)و از این اسم ها هم تو کتاب زیاد بود .

Share your thoughts

Your email address will not be published. Required fields are marked *