Mi planta de naranja-lima

ISBN: 9500285339
ISBN 13: 9789500285339
By: José Mauro de Vasconcelos

Check Price Now

Genres

Childhood Children Classics Drama Favorites Favourites Fiction Novel Romance To Read

About this book

Una de las más importantes novelas de la nueva literatura brasileña. Muy elogiada por la crítica y calurosamente recibida por el público, Mi planta de naranja-lima, en páginas de gran colorido narrativo y extraordinaria fuerza, relata la historia de un niño que un día, de pronto, descubre el dolor y se hace adulto precozmente.Las ensoñaciones, la picardía, el sufrimiento, y la ternura del protagonista, atraerán al lector desde sus primeras páginas.

Reader's Thoughts

Natasha GJ Nanny Nakia

Me acerqué a esta obra luego de que me comentarán que era sumamente emotiva e inigualable... Nunca me hubiera imaginado, que terminaría llorando... Varias veces y en varias partes. La historia es sencilla, un niño pobre pícaro, de una familia numerosa, en donde el padre está desempleado, donde la madre debe trabajar enferma sin descanso y donde sus hermanos deben rebuscarse en la vida para juntar dinero, ya sea trabajando en una fábrica, lustrando zapatos o vendiendo pertenencias; es muy inteligente y a pesar de su corta edad comprende la vida casi como un adulto. A lo largo de la novela, nos enteraremos de lo que le ocurre a ese pequeño. Vasconcelos logra crear una armonía en el argumento mientras lo llena con el aroma a Brasil.Pronto, empezaremos a encariñarnos con el protagonista, llamado Zezé, quien realizará muchas travesuras por la cuales nos reiremos. Pero esta no será una novela de pícaros. Nuestro pequeño hará de las suyas, pero también se remedirá el doble. Mientras nos cuenta de las penurias que vive, nos toparemos con la pobreza extrema, con la violencia familiar (contada por él como algo de lo más normal), con los valores de la comunidad, con el miedo, la maldad, la muerte, la ignorancia. la enfermedad, la bondad y el perdón.Como dos grandes abismos, tendremos a la figura de Dios, el niño Jesús y al Diablo. Con la misma línea, la planta de naranja-lima simbolizará la inocencia y la niñez pura de Zezé. Rica en anécdotas y figuras, su lectura resultará de lo más ávida. Algunas palabras no han podido ser traducidas y se encuentran en su portugués original, lo que le da un toque mágico y refuerza el escenario colorido del gigante latinoamericano.No quiero contarles demasiado acerca del argumento de la novela, pues ésta realmente debe disfrutarse en solitario y en la más profunda calma. ¡Son tantas cosas lo que la novela brinda y que deben ser bien asimiladas!El personaje de Zezé, que se va transformando a medida que leemos, será nuestro punto de sensibilidad. El pequeño de tan solo seis años sufrirá más de lo que cualquier persona puede sufrir. Y pensar que en las favelas hay tantos Zezé, que tal vez nunca lleguen a conocer la "ternura" y que quedarán por siempre en la oscuridad. Mi planta de naranja-lima tiene mucho de carácter de reclamo social, lo cual es inevitable al narrar algo como esto. Pero no lo lean de esa forma, esta es una historia para conmover y ser conmovido.Esta novela quedará para siempre como una de mis mejores lecturas, es especial y única. Terriblemente triste y real.--------------Publicado primero en mi blog NannyBooks----------------- http://nannybooks.blogspot.com.ar/201... ----

Oracha

This's such a nice book to read. I remember i've read it 3 times, i read it 10yrs ago. I cried everytime when i read it, never read anybook and made me cried alot before. Have recommended to friends and they felt the same way. Made you think of ur kid's life. Some might had their experiences same like this boy.It's one of my favorite book. You should read it.

Andre

The first book (out of two) to EVER make me cry, this one actually made me sob. I can relate to the main character and his little boy's view on the world, his fruitful imagination, and his endless creativity. I believe everyone can see themselves in him, in a way or another. The sad part -no spoiler- is his depression, his hopelessness, his apparently never-ending sadness, and how much tragedies can affect a little child's life when those closest to him are oblivious to what's happening. Teaches a great life lesson, a beautiful tale about imaginary friends taken to a whole new level, where a little boy creates his own little world to escape the harsh reality of his real life, and on the way learns the value of true love and friendship in its purest form.

Reihane

کتاب بسیار زیبایی بود و خوش حالم که اولین کتابم در لیست 2014 این کتابه. نثر کتاب حرف نداشت. فضاسازی نویسنده خیلی خیلی خوب بود. بعضی ها گفته بودن که با خوندن کتاب به گریه افتادن اما برای من این اتفاق نیفتاد! یعنی اینقده پوست کلفت شدم؟؟؟ یا ماجراهای اسارت یه کودک در دستان فقر و رفتار بد خانواده اش اینقده برام عادی بود؟؟؟ نمی دونم چی باعثش شد اما تنها چیزی که می تونم بگم اینه که غم بزرگ ززه رو درک کردم. با تمام وجودم احساسش رو در تک تک ورقات این کتاب حس کردم خودنش رو به هر کتابخوونی توصیه می کنم و بیشتر به پدر و مادرای جوون که بدونن غم های کودکان در خیلی وقتا اصلاً بی اهمیت نیست و حتی گاهی از غم های الکی بزرگسال ها صادقانه تر و به تبع سنگین تره.

Bahman

گفته‌اند که این کتاب یکی از زیباترین آثاری است که درباره کودکی و دنیای آن نوشته شده است. معصومیت و دو-سه فصل ِ پایانی ِ کتاب، آن‌قدر حس ِ عمیقی درشان دارند که باید خودتان را برای گریه کردن آماده کنید.از روی کتاب، در سال‌های هفتاد، هشتاد و نود و هشت، سه سریال، و در سال 1970 فیلمی سینمایی به همین نام ساخته شده است.فیلم «بی بی چلچله» ساخته کیومرث پوراحمد که در دهه شصت ساخته شده هم بر اساس همین داستان است.می گویند نویسنده این کتاب را در دوازده روز نوشته است.

Afshar

برای توضیح این کتاب می گویم:تنها کتابی که پنج بار اشک من را در آورد.ززه کودکی دوس داشتنی است که سرشار از نبوغ و استعداد و تخیلی سرخپوستی است .این کودک ،همان دوران بچگی نویسنده است که خانواده اش در فقر و بدبختی و ... قرار رگفته بودند.ززه حسابی کتک میخورد ولی نمیتواند طبع کنجکاوش را رام کند و عاشق نویسنده شدن است که نویسنده داستان یکی از پرفروش ترین نویسندگان برزیل می باشد.کتاب را یکی از دوستان بهم معرفی کردنمیتونم بیشتر از این توضیح بدم ولی یکی از بهترین تجربه های کتابخوانی من بودهیچوقت نمیشه شخصیت ززه و پرتغالی و گلوریا را فراموش کردپیشنهاد میدم اگه خواستین کتاب رو بخونیدحتما تا سه یا چهار فصل بخونید و بعد اگر ازش لذت نبردید بیخیال خوندنش بشید.

Faeze Taheri

پرتغالی: آدم نمیتواند با شعبده بازی ساده ای، زندگی اش را عوض کندکتاب خیلی خیلی خوبی بود، همزمان با خوندنش خندیدم و گربه کردم. زه زه دنیای قشنگی داشت که با وجود اون همه سختی خودش قشنگش کرده بود. رابطشو با برادر کوچیکش خیلی دوست داشتم و حتا غبطه خوردم. تعبیراشو راجه به حضرت مسیح هم دوست داشتم.

Mahdokht

این کتاب رو من دو سال پیش خوندم رمان فوق العاده ایهقهرمان کتاب یه پسر 4- 5 ساله برزیلیه به اسم زه زه،که تو خیالش با یه نهال پرتقال صحبت می کنه

Jupiter Wright

This book made me sob for days. Really. I would stop at one point, cry my heart out for a whole night, and read on the next day. What's worse, it's actually an autobiography, so you know it really happened.It's a pity very few English-speaking people will be exposed to this magical book.

Amir Mojiry

کتاب فوق العاده ای بود. روایتی از کودکانه های زه زه، کودک دوست داشتنی فوق العاده باهوش و با محبت. کودک شش ساله ای که با صداقت فحش می دهد و با صداقت بقیه را آزار می دهد! اما فوق العاده دوست داشتنی است. با این کتاب، هم خیلی خندیدم و هم خیلی به شوق آمدم و هم گریه کردم.حتمن حتمن توصیه می کنم بخوانید.البته دو ضعف داشت کتاب که اولی زیاد اذیت کننده نبود و دومی تا حدی آزار می رساند!1- خود اثر، و لحن آن به نظر نمی رسید برای یک بچه چندان طبیعی باشد. یعنی فارغ از وجه جادویی و خیالی کتاب، نوع استفاده از واژه ها در کتاب، با شخصیت توصیف شده جور در نمی آمد2- ترجمه پر از غلط های املایی بود. گاهی در یک صفحه سه غلط! و این نمی دانم نشانه ی چیست!جایی هم بود در کتاب که گفته بود "قلب عجیبی ندارم" معلوم نیست این عبارت ترجمه ی چیست و به چه معناست! یعنی من که نفهمیدم.با این حال و با همه ی اشکال های دیگری که می توان به کتاب وارد کرد، اما دیوانه وار بودن شخصیت اصلی و اتفاق هایی که در کتاب می افتاد، من را به وجد می آورد.راستش در حین خواندن کتاب و خواندن رفتارهای شخصیت اصلی، یاد هدیه دهنده ی کتاب می افتادم!از جمله های زیبای کتاب: "باید بدانی که دل مردم باید خیلی بزرگ باشد تا تمام چیزهایی را که دوست دارند در آن، جا بدهند." ص 168.یک تکه از رویا پردازی های زه زه:می خواهم دوازده بچه داشته باشم و باز هم دوازده بچه ی دیگر. دوازده بچه ی اول همیشه بچه می مانند و هرگز هم کسی آن ها را کتک نمی زند. آن های دیگر مرد می شوند. و من از هر کدام آن ها می پرسم: بچه جان، می خواهی چه کاره شوی؟ هیزم شکن؟ خیلی خوب، این تبر و پیراهن چهارخانه. تو می خواهی در سیرک رام کننده ی حیوانات شوی؟ خیلی خوب، این شلاق و لباس... ص 222

سحر

روزی که این کتاب را خواندم حالم به اندازۀ کافی بود و نمی دانم چه فکر بی خودی بود که کردم، این فکر که یک کتاب خوب لزوما حالم را خوب می کند. کتاب را تمام کردم و ساعت دوازده و نیم شب بود و من زار زار گریه می کردم و دلم می خواست دنیا تمام شود.

Jesús A. Rentería

Me identifiqué en más de una escena. Me encanta

Maryam Shahriari

بعضی کتابا رو آدم باید بخونه تا ببینه هنوز انسان هست یا نه. هنوز درک داره یا نه، احساس داره یا نه...‏درخت زیبای من از اون کتابایی هست که آدم باید بخونه تا خودش رو باهاش محک بزنه. ببینه می‌تونه باهاش بخنده و گریه کنه یا نه. ببینه بعد از خوندنش حالش خوب میشه یا نه، به دنیا یه جور دیگه نگاه می‌کنه یا نه، در برابر آدما احساس مسئولیت بیشتری می‌کنه یا نه...‏.....زه زه 5ساله این کتاب رو عاشقمهمینتنها وصفم از این کتاب همین یه جمله‌س. تنها چیزی که چند سال پیش هم بعد از خوندنش تونستم بنویسم همین بود. در وصف می‌نگنجد این بچه. :)‏دوباره‌خوانی: سه‌شنبه 31مرداد91

Rosana

This is the first “real” book I remember reading – I also remember crying while I read it. I actually gasped when I came across this title while browsing here on goodreads. Zeze, the five-year-old street wise shoe shiner and his imaginary friend – the orange tree – are as part of me as Harry Potter will one day be part of my children. Zeze though is not fighting with the forces of evil in an imaginary world. His struggles are those of poverty and loneliness, so real to this day yet to children in Brazil and everywhere. Oliver Twist is probably a better comparison than Harry Potter. This book is out of print in English, and it is such a pity, because it is timeless. And because my own children do not read Portuguese.

Isabel Maia

Zezé, um menino de cinco anos, pertencia a uma família muito pobre, que passava muitas necessidades. A família era muito numerosa, por isso as irmãs mais velhas tomavam conta dos mais novos. Zezé era um menino muito interessado pela vida, adorava saber e aprender coisas novas e novas palavras que aprendia com o Tio Edmundo. No entanto, passava a vida a fazer traquinices na rua, a pregar partidas aos outros, acabando por ser castigado e repreendido pelos pais ou pelos irmãos, que passavam a vida a dizer que era um mau menino, sempre a fazer maldades. Ao mudarem de casa, Zezé encontra no quintal da sua nova moradia um pequeno pé de laranja lima. Inicialmente a idéia de ter uma árvore tão pequena não lhe agradava muito, comparado com as árvores que os irmãos escolheram, mas à medida que este vai convivendo com a pequena árvore e ao desabafar com esta, repara que ela fala e que é capaz de conversar consigo, tornando-se assim um grande amigo, um confidente, aquele que lhe dava todo o carinho que Zezé não recebia em casa da sua família.Tenho vagas memórias de infância da série brasileira "Meu Pé de Laranja Lima". Enquanto procurava e-book's de um outro autor, deparei-me com este e resolvi fazer download deste também. Se por um lado tinha curiosidade, por outro lado já tinha lido algumas opiniões de outros bloggers no sentido de leitura marcante que esta pequena obra se torna. Pois bem, não inventaram nem um só minuto. Este é o tipo de livro que marca qualquer um. Olhando para a história e para a conjuntura actual, percebe-se que se fosse escrita nos dias de hoje, adaptava-se perfeitamente à nossa realidade. Uma família que passa dificuldades, um dos seus membros que passa pela chaga do desemprego, crianças que não podem ter os confortos que uma criança merece. Com o correr das páginas, foi se formando um nó na minha garganta, aquele nó que se sente quando se está triste e só apetece chorar. Um livro que em certos aspectos chega a ser cruel, como quando batem no Zezé até ele desmaiar. Um livro que emociona ao ver como um menino de cinco anos em certos momentos consegue ter pensamentos e atitudes tão adultas, como quando pede a Manuel Valadares, o Portuga, para o levar para casa dele, no sentido de a família não ter mais despesas com ele. Um livro que não tem descrição possível, só mesmo lendo e sentindo o pulsar das suas páginas.

Share your thoughts

Your email address will not be published. Required fields are marked *